Één jaar Fonk – Passanten

Over het vangen van het moment en het belang van eigen signatuur

Afgelopen jaar vulde ik iedere maand een spread in Fonk Magazine met de serie Passanten. Wat begon als een opdracht, groeide gaandeweg uit tot een doorlopend verhaal — zonder dat dat vooraf zo bedacht was. Juist dat maakt deze serie voor mij interessant: het moment zelf bepaalt uiteindelijk de foto.

Het ene moment dat alles draagt

De kracht van Passanten zit in het vastleggen van iets dat maar één keer gebeurt. Een blik, een houding, een toevallige samenloop van omstandigheden. Dat vraagt om vertrouwen in het proces. Niet alles vooraf dichttimmeren, maar ruimte laten voor wat zich aandient. Het is precies daar waar fotografie voor mij begint.

Eigen werk maken in opdracht

Wat deze serie anders maakt dan veel opdrachten, is dat het voelt als eigen werk — binnen de kaders van een opdrachtgever. En dat is misschien wel lastiger. Foto’s maken die niet alleen “werken”, maar ook sterk genoeg zijn om er iedere maand opnieuw met overtuiging je naam onder te zetten. Op pagina 4 en 5. Zichtbaar, herhaalbaar, en toch elke keer anders. Juist die spanning maakt het interessant.

Fotografie versus voorgekauwde beelden

In een interview in Fonk spraken Lodewijk van der Peet en ik over een ontwikkeling die we allebei zien. “Ik heb er wel eens moeite mee als opdrachtgevers op voorhand precies willen weten wat ze krijgen. Daarmee blijven kansen liggen.” Volgens Lodewijk zit daar een herkenbaar probleem: “De visualizer heeft de klus vaak al om zeep geholpen. We zoeken geen fotografen meer met een eigen stijl, maar fotografen die een bestaand beeld kunnen reproduceren.” Wanneer referentiebeelden de norm worden, ontstaat er iets anders: voorspelbaarheid. Of zoals hij het noemt: eenheidsworst.

Waarom het ambacht ertoe doet

Voor Lodewijk zit de kracht van Passanten niet alleen in het moment, maar ook in de context: “Ik zie vooral mensen op straat. Spending. Dat zijn de mensen voor wie wij werken.” Het gaat uiteindelijk niet om het perfecte plaatje, maar om een beeld dat iets optilt — dat meer doet dan alleen bevestigen wat je al kende. Daar zit voor mij het ambacht. Blijven zoeken tot een beeld klopt. Tot het iets losmaakt.

Een serie die vanzelf ontstond

Terugkijkend is Passanten voor mij echt een serie geworden. Niet omdat het vooraf zo bedacht was, maar omdat het zich in de tijd heeft gevormd. Dat maakt me misschien nog wel het meest trots.

Met dank aan Lodewijk van der Peet en Nicolette Hulsebos van Fonk Magazine.

Credits

  • Opdrachtgever: Fonk Media – Nicolette Hulsebos

  • Fotografie: Vincent Kruijt

Klik hier om alle foto’s te bekijken

Ga naar: